dit lost de wooncrisis niet op

Ik maak bezwaar tegen het plan voor de ontwikkelingen in Kronenburg, omdat ik me ernstige zorgen maak over de gevolgen voor de woningmarkt in Amstelveen en de regio. In plaats van een structurele oplossing voor de wooncrisis, dreigt dit plan de problemen alleen maar groter te maken.

Wat mij direct opvalt, is dat er nog altijd geen duidelijkheid is over de betaalbaarheid van de woningen, over het recht op huurtoeslag, of over de mogelijkheid tot inschrijving bij de gemeente. Zolang daar geen heldere en openbare afspraken over zijn, zou een plan als dit überhaupt niet mogen worden goedgekeurd. Alles wijst er nu op dat bewoners van deze short stay-woningen te maken krijgen met hoge huren, zonder toeslag en zonder inschrijfmogelijkheid. Dat betekent: veel betalen voor een tijdelijk verblijf, zonder rechten, zonder zekerheid, en zonder toekomstperspectief.

Daar komt bij dat dit soort constructies een direct effect hebben op de rest van de woningmarkt. Als je duizenden woningen aanbiedt waarvoor de huur ver boven het gangbare niveau ligt, zet dat de toon voor de hele regio. Huren stijgen verder, ook voor gewone mensen die wél langdurig willen wonen. Voor jonge mensen zoals ik, die nu al nauwelijks aan een woning kunnen komen, maakt dat het alleen maar moeilijker. We kunnen al amper meekomen in deze overspannen markt – projecten als deze duwen ons er nog verder uit.

Wat me daarnaast zorgen baart, is het idee dat dit project mensen naar de stad trekt, zonder ze echt iets te bieden. Net als een snelweg vanzelf verkeer aantrekt, zal ook dit short stay-aanbod vanzelf worden gevuld. Maar dan? Wat gebeurt er na zes maanden met die mensen die hier net zijn begonnen, die werk hebben gevonden, een netwerk opbouwen, en zich willen wortelen in de stad? Sommigen zullen misschien vertrekken, maar velen zullen willen blijven. Daarmee krijg je niet alleen tijdelijke bewoners, maar ook duizenden nieuwe woningzoekenden die nergens heen kunnen. Het voelt als een verplaatsing van het probleem, geen oplossing ervan.

Hoewel er vaag gesproken wordt over de mogelijkheid om deze woningen in de toekomst geschikt te maken voor permanente bewoning, is daar in het ontwerp niets van terug te zien. Het lijkt alsof men bij voorbaat accepteert dat dit geen plek is waar mensen echt kunnen leven, maar slechts doorstromen – zonder goede voorzieningen of langetermijnvisie.

Wat we juist keihard nodig hebben, is betaalbare, permanente huisvesting. Wonen is geen tijdelijk product dat je zes maanden afneemt en daarna weer opgeeft. Het gaat om bestaanszekerheid, om de ruimte om ergens te wortelen. Sociale huur zou prioriteit moeten krijgen. En als dat echt niet mogelijk is, dan moeten we in elk geval zeer terughoudend zijn met dit soort kortetermijnoplossingen die de woningdruk alleen maar verder vergroten. Want zolang we blijven bouwen voor tijdelijke bewoning, creëren we juist méér woningzoekenden – in plaats van minder.